Maastricht kiest: De mensen van Volt (Muhammed Hasim)

Vandaag: Muhammed Haşim (28)

‍Juridisch begeleider bij Vluchtelingenwerk, student Internationaal Publieksrecht en kandidaat voor Volt Maastricht.

Mijn blik is Europees, maar mijn verantwoordelijkheid is lokaal.

Student, burgerraadslid én voetbalfan
Lore kwam naar Maastricht voor haar studie, maar liet het daar niet bij. Al snel raakte ze betrokken bij de stad - niet alleen als student, maar ook als inwoner die ziet wat er beter kan. Als burgerraadslid denkt ze actief mee over beleid op het snijvlak van economie, cultuur en leefbaarheid.

“Ik dacht eerlijk gezegd dat gemeentepolitiek vooral traag zou zijn,” vertelt ze. “Dat besluiten eindeloos duren.” Die verwachting bleek niet te kloppen. “Als burgerraadslid doe je juist veel inhoudelijk voorwerk: je spreekt mensen, onderzoekt thema’s en vertaalt wat er leeft in de stad naMeer dan een plek om te studeren
Haşim werd geboren in Turkije en groeide op in verschillende steden. Zijn ouders, beiden docent en werkzaam bij de overheid, verhuisden vaak. Hij had een gewone jeugd in een land dat hij liefhad, tot politieke ontwikkelingen in 2016 zijn leven en dat van zijn ouders ingrijpend veranderden. “Ik zag een kant van Turkije die ik nog niet eerder had gezien.”

In 2020 vroeg hij, door toenemende onvrijheid en spanningen, asiel aan in Nederland. Via een asielzoekerscentrum en tijdelijke woonplekken kwam hij in Maastricht terecht. Daar voelde hij zich meteen welkom. “Ik wilde weer studeren”, vertelt hij. “Aan de Universiteit van Maastricht werd ik niet gezien als ‘asielzoeker’, maar als student. Er was begrip, praktische hulp, maar vooral vertrouwen. Het heeft me geholpen een veilig gevoel op te bouwen en Maastricht als mijn thuis te zien.”

Maastricht werd meer dan een studieplek; het werd een stad waarmee hij zich verbonden voelde. “Het is een mooie, historische stad: weinig hoogbouw, overzichtelijk, en er heerst een warme sfeer. Het is een plek waar ik kan zijn wie ik ben, en tegelijkertijd kan meedoen aan het bredere maatschappelijk leven.”

Zorg en ongelijkheid
Toch ziet Haşim ook de keerzijde. “Het is een prachtige stad, maar ook een dure stad.” Voor studenten, starters en mensen met een lager inkomen is het niet vanzelfsprekend om hier een toekomst op te bouwen. Vooral de ongelijkheid tussen buurten raakt hem. “Het verschil is enorm. In sommige wijken is er veel groen, schaduw en ruimte, terwijl andere wijken steniger en warmer zijn. Dat zijn geen toevalligheden, maar politieke keuzes.”

Betrokkenheid en masterstudie
Zijn ervaringen in Turkije en Nederland maakten hem bewust van hoe fragiel vrijheid kan zijn. Na de verkiezingen van 2023 besefte hij dat democratische waarden ook in Nederland niet vanzelfsprekend zijn. 

“Vrijheid kan verschuiven. Dat heb ik zelf meegemaakt. Daarom wilde ik niet aan de zijlijn blijven staan. De lokale betrokkenheid, het Europese karakter én de openheid binnen Volt spraken mij aan. Ik werd gehoord - niet alleen als representant van diversiteit, maar als mens met ideeën.”

Europa en Volt
“Studeren is altijd belangrijk geweest. Ik heb Europees recht gestudeerd in Maastricht en doe nu een master Internationaal Publieksrecht in Utrecht. Europa betekent veel voor mij: het is een uniek project dat mensen uit verschillende landen samenbrengt, democratie beschermt en vrijheid mogelijk maakt.

Mijn studie en ervaring hebben me geleerd dat samenwerking en begrip op Europees niveau net zo belangrijk zijn als lokaal. Daarom voelt Volt zo goed bij mij: een partij die Europese waarden, duurzaamheid en inclusiviteit uitdraagt, en tegelijk lokale problemen in Maastricht aanpakt.”

Bruggen bouwen
Voor Haşim gaat politiek niet over ‘wij en zij’. “Iedereen is onderdeel van Maastricht, ongeacht afkomst, geloof, geaardheid of wijk. Nederlander zijn heeft meer kleuren dan we soms denken.”
Hij wil een brug zijn tussen buurten, gemeenschappen en politiek. Dat doet hij door aanwezig te zijn in de buurt en in de moskee, en door te luisteren naar mensen.

“Betrokkenheid doe je door aanwezig te zijn, te luisteren, vragen te stellen en ruimte te maken voor verhalen die te weinig worden gehoord. Vanuit die houding wil ik bijdragen aan een Maastricht waarin verschillen niet worden uitvergroot, maar verbonden.”

Zijn inzet bij Volt ziet hij als een manier om verantwoordelijkheid te nemen voor de stad waar hij zich thuis voelt. “Eigenlijk kan iedereen ‘een bruggetje’ zijn,” voegt hij toe. “Het begint bij aandachtig luisteren en aanwezig zijn.”

Maastricht als thuis
Op de vraag naar zijn favoriete plek in Maastricht denkt men misschien aan een plein of het water, maar voor Haşim is dat het station. “Als ik terugkom van mijn studie in Utrecht en de trein uitstap, denk ik: ja, ik ben thuis. Met één been kan ik reizen,” zegt hij, “maar het andere blijft hier.”