Maastricht kiest: De mensen van Volt (Lore Eckelmans)

Vandaag: Lore Eckelmans (20)
Student geneeskunde, burgerraadslid én een van de jongste vrouwelijke kandidaten
voor de Tweede Kamerverkiezingen van oktober 2025, namens Volt.

Ik wil dat Maastricht veilig is voor iedereen en blijft bruisen
zoals het hoort.

Student, burgerraadslid én voetbalfan
Lore kwam naar Maastricht voor haar studie, maar liet het daar niet bij. Al snel raakte ze betrokken bij de stad - niet alleen als student, maar ook als inwoner die ziet wat er beter kan. Als burgerraadslid denkt ze actief mee over beleid op het snijvlak van economie, cultuur en leefbaarheid.

“Ik dacht eerlijk gezegd dat gemeentepolitiek vooral traag zou zijn,” vertelt ze. “Dat besluiten eindeloos duren.” Die verwachting bleek niet te kloppen. “Als burgerraadslid doe je juist veel inhoudelijk voorwerk: je spreekt mensen, onderzoekt thema’s en vertaalt wat er leeft in de stad naar concrete voorstellen. Dat maakt besluitvorming uiteindelijk sneller en beter.”

Met haar leeftijd brengt ze een perspectief dat vaak ontbreekt. “De meeste raadsleden zijn 50 of 60 plus. Dat is waardevol - zij kennen de dossiers. Maar ik zie wat er speelt bij mijn generatie: studenten, jonge vrouwen, internationals. Dat dagelijkse perspectief hoor je niet altijd terug.”

Naast haar politieke en maatschappelijke betrokkenheid heeft Lore een groot hart voor voetbal. Ze voetbalt al jaren, is fan van Manchester City en Feyenoord, en draagt als jongste lid van de ledenraad van MVV ook deze club een warm hart toe. Zo komen haar liefde voor voetbal en haar betrokkenheid bij Maastricht mooi samen.

Veiligheid begint bij het dagelijks leven
Binnen haar werk richt Lore zich op leefbaarheid en veiligheid, vooral voor jongeren en vrouwen. Volgens haar gaat het niet alleen om grote beleidsstukken, maar juist om alledaagse details die een groot verschil maken.

Zo pleit ze voor betere verlichting in de binnenstad. “Een studente vertelde dat ze zich normaal onveilig voelt als ze ’s avonds naar buiten gaat. Maar zodra de kerstverlichting hangt, durft ze alleen van haar kamer naar de stad te lopen. Dat zegt alles. Zoiets simpels heeft directe impact.”

Ook het nachtleven vraagt serieuze aandacht. Lore ziet hoe discriminatie en ongelijkheid aan de deur van clubs nog steeds voorkomen. “Vriendengroepen waar één persoon met een andere huidskleur wordt geweigerd, meisjes die zonder legitimatie binnen mogen terwijl jongens worden tegengehouden - het gebeurt echt.”

“Veiligheid wordt vaak te eenzijdig benaderd. We praten veel over regels en handhaving, maar veel jongeren - zeker jonge vrouwen - voelen zich vooral onveilig door de sfeer, door hoe mensen worden aangesproken of lastiggevallen. Als je een bruisend nachtleven wilt, moet het eerlijk en veilig zijn. Anders haken mensen af.”

Europees denken dichtbij huis
Lores Europese blik komt niet uit theorie, maar uit ervaring. Ze werd geboren in Rotterdam, groeide op in Moordrecht en heeft een Brabantse moeder en een vader uit Tongeren, net over de Belgische grens. Daardoor kwam ze haar hele leven al regelmatig in Maastricht.

“Je merkt hoe dichtbij Europa eigenlijk is,” vertelt ze. “Maar ook waar het wringt. Neem het openbaar vervoer: met de bus van Tongeren naar Maastricht klinkt logisch, maar het duurt veel te lang. Dat laat zien dat samenwerking over de grens nog lang niet vanzelfsprekend is.”

Juist daarom vindt Lore het belangrijk om lokaal én Europees te denken. “Europa gaat niet alleen over grote verdragen. Het gaat over bereikbaarheid, verbindingen tussen steden en regio’s - over dingen die je dagelijks raken.” Voor haar generatie lijkt vrij reizen, studeren en werken over de grens normaal. “Maar dat is het niet. Het is het resultaat van politieke keuzes, en die voel je hier in Maastricht elke dag.”

Als Volt-lid brengt ze die blik bewust mee in lokaal beleid. Ze wijst op de Spoorzone, het gebied rond het station dat Maastricht in tweeën snijdt. “Het is een plek met enorm veel potentie, maar ook met een prijskaartje dat een gemeente niet alleen kan dragen. Dan moet je verder kijken. Europees denken betekent kansen beter benutten. Waarom zou Maastricht geen echte Europese poort worden? Een station dat verbindt - fysiek én symbolisch - met ondertunneling en nieuwe woningen die de stad dichterbij elkaar brengen.”

Volgens Lore is dat waar Volt het verschil wil maken. “Voor veel mensen lijkt Europa abstract, maar hier merk je hoe concreet Europese keuzes zijn. Die kansen zie je niet alleen in grote projecten. Ook kleinere ingrepen in wijken - betere verlichting, ontmoetingsplekken, culturele projecten - maken een groot verschil in het dagelijks leven. Het gaat erom dat de kansen die Europa biedt zichtbaar en voelbaar zijn, van het grote stedelijke plan tot de straat om de hoek.”

Cultuur en verbondenheid
Op de lange termijn ligt Lores hart bij cultuur, verbinding en het creëren van mogelijkheden voor iedereen. Niet alleen als ontspanning, maar ook om mensen bij elkaar te brengen. “Cultuur is waar verbondenheid begint. Het zorgt ervoor dat mensen zich thuis voelen in een stad.”

Ze maakt zich zorgen dat veel studenten Maastricht verlaten zodra ze afstuderen. “Ze zijn hier opgeleid en werken in het ziekenhuis, maar vertrekken omdat ze zich onvoldoende verbonden voelen. Dat gaat niet alleen over wonen of werk, maar ook over taal, ontmoeting en cultuur. Als we dat beter organiseren, blijven ze - en bouwen ze mee aan de stad.”

Met haar achtergrond en leeftijd brengt Lore verschillende perspectieven samen. Ze kent het leven van studenten en jonge inwoners, ziet waar kleine dingen het verschil maken en weet hoe Maastricht zijn mogelijkheden kan benutten.

“Ik wil dat Maastricht veilig is voor iedereen, dat het leeft en bruist zoals het hoort, en dat iedereen gelijke kansen krijgt - met behoud van alles wat deze stad uniek maakt. Zo kan de stad zich blijven ontwikkelen, met aandacht voor veiligheid, cultuur en persoonlijke en maatschappelijke kansen.”